Uzun ve yorucu bir çalışmanın sonucunda emeği geçen herkese teşekkür etmeyi bir borç bildiğim...
Çocuklar… Doğdu doğalı, kontrol altına almaya çalıştığımız, her bir davranışını kendi keyfimize...
Annesi “Konuşmuyor,” dedi gözyaşları içinde. “Okuldan gelince yemeğini yiyip yatıyor ve sabah yine...
Çocuklarıyla parka gelmiş… Arabasını kaldırımın kenarına koydu, babaanne ve büyük kız indi...
Baktım… Ve daldım gözlerinin içine… Sanki rengârenk ve çiçek dolu bir bahar bahçesiydi…...
Son günlerde içimiz yanarak masum bir genç kızın dramına uzaklardan da olsa şahitlik ettik....
Eskiden yola fırlayan toplar olurdu ve ardından koşan çocuklar… Şimdi yollarda top yok, sokaklar...
Aslında ne kadar kolaydı kapıyı çekip çıkmak… Çalışan kadın olmak… Şıkır şıkır giyinip süslenip;...
Bıraktım kendimi… Usulca inip çıkarken küçük göğsü, nefesine bıraktım bedenimi sakince soluklanmak...
Hadi, tut elimden RUHUM, çıkalım dışarıya. Bu sefer bekleyeceğim, söz... Sen nefes nefese baka...